+31 (0) 30 602 16 17
ZZP-communities als de nieuwe kerken

ZZP-communities als de nieuwe kerken

Hugo-Jan Ruts, Hoofdredacteur Zipconomy - 7 mei 2018
Column

“Bedrijven worden de nieuwe kerken”, hoorde ik iemand midden jaren 90 verkondigen. De verzuiling was voltooid. Paars was aan de macht. Kerken en confessionele stromingen bleken geen antwoord te hebben op de veranderende samenleving. Termen als identiteit en imago deden in marketingland hun intrede. Merkbewustzijn onder de consumenten werd groter. Zo ook het bewustzijn dat er ook zoiets is als een werkgeversmerk. 

Sterke cultuur

Dat was ook toen al actueel vanwege het grote tekort aan (vooral IT-)personeel in die tijd. Het bovenstaande citaat komt dan ook niet geheel toevallig uit de mond van een directeur van een IT-bedrijf dat toen helemaal hip and happeningwas. Bedrijven met een sterke cultuur zouden de plekken worden, waar mensen zich fysiek en mentaal thuis gingen voelen, waar ze zich beschermd konden wanen en waaraan ze een stuk van hun (professionele) identiteit konden ontlenen.

Een kwart eeuw verder krijg je wel eens de indruk dat de bedrijven van nu de kerken van 25 jaar geleden zijn. Gezien de flinke groei van het aantal zelfstandige professionals zijn ze blijkbaar niet in staat geweest hun organisaties zo te ontwikkelen dat het een voldoende ‘thuis’ was voor die professionals. Het merk was voor hen onvoldoende een bron om hun professionele identiteit aan te ontlenen. 

Warm thuis

Lang niet alle zelfstandige professionals zoeken een vervanger voor een werkgever, als plek en omgeving om een stuk van hun professionele identiteit aan te ontlenen. Maar ja, alleen is maar alleen. Niet onlogisch dus dat er – met meer en minder succes – allerlei initiatieven zijn om zelfstandigen toch een warm thuis te bieden. Waarbij het veelal gaat om een mix van ‘bricks and bytes’, of te wel: van fysieke en online ontmoetingen. 

Een aantal grotere organisaties doet pogingen om hun flexschil, een naam met bepaald geen positieve lading, om te vormen tot een ‘community’. Ze willen de afstand verkleinen tussen de organisatie en de zelfstandige professionals die bij die organisatie hebben gewerkt (of willen werken). Zo willen ze hen op enige manier blijvend (ver)binden. Een nobel streven, al blijft dit bij veel organisaties toch ook hangen in de tekentafel-fase. De Wet DBA, en het huidige beleid dat je als opdrachtgever vooral moet bewijzen dat je een zelfstandige anders behandelt dan een werknemer, maakt dit er bovendien niet makkelijker op. 

Goed opdrachtgeverschap

Genoeg anderen die in dat gat willen springen. Zo kent Nederland ondertussen veel co-working spaces. Ook daar zie je veel activiteiten ontstaan om de aanwezigen te binden aan de plek. Het Franse Malt is een interessant voorbeeld. Primair is het een jobboard met interim opdrachten, maar juist groot en succesvol geworden door veel te investeren in lokale netwerken met freelancers. Ze staan op het punt ook naar Nederland te komen. 

In België gaat een bank binnenkort zijn vestigingen – waar heb je die als bank immers nog voor nodig? – openstellen als kantoorruimte voor zelfstandigen. Ook een interessant idee. 

Voor bemiddelingsbureaus is er natuurlijk ook alle aanleiding om hun community met kandidaten verder te ontwikkelen. In een krappe markt draait het immers om wie de beste contacten heeft. Goed opdrachtgeverschap van de bureaus gaat ook om willen en durven investeren in die kandidaten. Met harde en zachte zaken. 

Ook de Kamer van Koophandel ziet een rol voor zichzelf weggelegd. Met hun “KvK Connect”-app willen ze zzp’ers niet alleen met elkaar verbinden, maar ook met opdrachtgevers. Vreemd? Ach, misschien is het toch niet zo toevallig dat de quote uit het begin van dit stuk afkomstig is van Claudia Zuijderwijck. Destijds directeur bij Pink Elephant, nu bestuursvoorzitter van de Kamer van Koophandel. 

De uitzending van Werkverkenners van 8 mei staat in het teken van Werk & Identiteit. 

Terug naar het overzicht